مثل آواز قناري تو بهار
با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل آواز قشنگ جويبار
با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل نيلوفر آبي در آب
مثل اشكهاي لطيف شبنم روي گونه هاي زنبقهاي خواب
با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل بارش بارون تو كوير
مثل رويش دوباره چمن روي تن يخ زده زمين پير
تويي مهتاب سحر ، تويي بارون كوير
از تن خستهء من گرد غربت را بگير
مثل خورشيد بزن و آبم كن
مثل لالايي شب خوابم كن
به تن خسته بزن رنگ دگر
دل ما را تو ببر تا به سحر
ای همدم مونس شبهای تنهایی من تنفس خاطرات به گذشته ها حیات دوباره می بخشد
و حدیث عاشقی را در ذهنم تداعی میکند ای دوست بار دیگر در مهمانی سکوت
چشمانت دعوت کن آخر این سکوت بغض من را در هم میشکند و در وسعت اندوه معنا
میکند در پیچ و خم کوچه های خاطره گام بر می دارم و الفبای عشق را بار دیگر زمزمه
میکنم تا شاید به قدر مدد و یاد معطر تو کلام عاشقانه ای بر لبم بشکفد و مرا تا
انتهای جاده های عشق ببرد .
