دوستي عشق

behnam-r — Wed, 10 Jan 2007 18:51:05 GMT

با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل آواز قناري تو بهار

با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل آواز قشنگ جويبار

با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل نيلوفر آبي در آب
مثل اشكهاي لطيف شبنم روي گونه هاي زنبقهاي خواب

با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل بارش بارون تو كوير
مثل رويش دوباره چمن روي تن يخ زده زمين پير

تويي مهتاب سحر ، تويي بارون كوير
از تن خستهء من گرد غربت را بگير
مثل خورشيد بزن و آبم كن
مثل لالايي شب خوابم كن
به تن خسته بزن رنگ دگر
دل ما را تو ببر تا به سحر

ای همدم مونس شبهای تنهایی من تنفس خاطرات به گذشته ها حیات دوباره می بخشد

و حدیث عاشقی را در ذهنم تداعی میکند ای دوست بار دیگر در مهمانی سکوت

چشمانت دعوت کن آخر این سکوت بغض من را در هم میشکند و در وسعت اندوه معنا

میکند در پیچ و خم کوچه های خاطره گام بر می دارم و الفبای عشق را بار دیگر زمزمه

میکنم تا شاید به قدر مدد و یاد معطر تو کلام عاشقانه ای بر لبم بشکفد و مرا تا

انتهای جاده های عشق ببرد .

برای دیدن دوباره ات

به تک درخت معجزه عشقمان

دخیل بستم

و به انتظارت نشستم

برای دیدن دوباره ات

تمام جاده های بی انتها را پیمودم

آنچنانکه جاده از من گریخت

ناگهان از قلبم

صدای تو طنین انداز شد

که به گوشم رسید :

من اینجا هستم

اینجا

تو در انجا

به دنبال که می گردی

گل من

behnam-r — Mon, 04 Dec 2006 05:50:03 GMT

تو پادگان جفت چشات جفت پا زدم بی معرفت

بی حرمتی به ساحت خوبان قشنگ نیست.باور کنید پاسخ آیینه سنگ نیست

اگه كسي ديوونت بود ، بازيش نده. اگه عاشقت بود ، دوسش داشته باش. اگه دوست داشت ، بهش علاقه نشون بده. اگه بهت علاقه داشت ، فقط بهش لبخند بزن. اينطوري هميشه يه پله ازش عقب تری، اگه يه روزي خسته بشه و يه پله بيادعقب ، تازه ميشه مال تو

behnam_r421@yahoo.com

امشب به عادت دیرینم قلم بر دست گرفتم و اینک در این سکوت شب برای خود فقط فقط تنها برای خود مینگارم.

اما چرا.......؟

ببار ای نم نم باران زمین خشک را تر کن
سرود زندگی سر کن دلم تنگه ... دلم تنگه
بخواب ، ای عزیزنازم بروی سینه ی بازم
که همچون سینه ی سازم همش سنگه... همش سنگه
نشسته برف بر مویم شکسته صفحه ی رویم
خدایا ! با چه کس گویم که سر تا پای این دنیا
همش ننگه ... همش رنگه

جزیره عشق

با سکوت زیرکانه منو فریاد زدی

با چشات دوست دارم رو تو گوشم داد زدی

با نگاه عاشقت مست مستم کردی

بی می و جام و سبو باده پرستم کردی

الهی الهی تا نفس تو سینه هست

بمونی برای من

behnam-r — Sat, 05 Aug 2006 09:26:34 GMT

نه دیداری نه پنداری نه دستی از سر یاری مرا آشفته میدارد چنین آشفته بازاری

روزی سه شمع روشن کردم

اولی برای بودنت

دومی برای ديدنت

سومی برای بوسيدنت

سپس هر سه را خاموش کردم برای در آغوش گرفتنت

کاش ميديدم چيست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاريست

آه وقتي تو لبخند نگاهت را ميتاباني

بال مژگان بلندت را مي خواباني

آه وقتي که دو چشمانت

آن جام لبالب از جاندارو را

سوي اين تشنه دلسوخته مي گرداني

موج موسيقي عشق از دلم ميگذرد

روح گلرنگ شراب در تنم ميگردد

دست ويرانگر شوق

پر پر م ميکند اي غنچه رنگين پر پر

جدید

behnam-r — Mon, 17 Jul 2006 19:56:18 GMT

وقتي رفت دلبسته ي چشماي همديگه بوديم

وقتي رفت حاشيه ي درختامون طلايي بود

ماه تو آسمون بود و قحطي روشنايي بود

وقتي رفت هر دوي ما بد جوري ديوونه بوديم

از اونهايي كه به ياد هر كي مي مونه بوديم

وقتي رفت به روش نياورد اشك من داره مياد

بست چشاش و گفت به من گريه نكن خيلي زياد

وقتي رفت هر دومون و گذاشت توي ناباوري

من بهش گفتم حالا اينبار نمي شه كه نري ؟

وقتي رفت يه عالمه سوالا بي جواب شدن

ماهيا تو تنگناي بلورمون عذاب شدن

وقتي رفت دو تا ستاره افتادن روي زمين

من ازش پرسيدم آخرش چيه اون گفت همين

وقتي رفت پاييز بود و خدا بود و طاق كبود

من نبودم زير طاق آسمون اونم نبود

وقتي رفت غبار نشست رو روياهاي اطلسي

ديگه هيچكسي نشد عاشق چشماي كسي...

قدم هفتم(آخرین قدم؟!...):وصال...

همیشه می خواستم در قلب تو به دنیا بیایم..عاشقت بشوم و پا برهنه در آسمان راه بروم..

می خواستم با تو باشم-توئی که دل آسمان را شکافتی و به ستاره ها رسیدی..توئی که پرواز کردی و پریدی..توئی که به روی شانه های خود- چهار خط سیاه رنگ به نشانه "معرفت"- "انسانیت" -"شرف"- و "جوانمردی" نشاندی و راز قشنگ دوستی و دوست داشتن را جز در ذات یگانه حق ندیدی..

و من؟...به سفر رفتم!و به دنبال شبیه تو بودم..به دنبال یک آسمانی..آنکه قبله گاهش را از میان ابرها پیدا کند و عاشق باشد..عاشق پرواز..نگاهم همواره به شانه های آنان بود و به دنبال آن چهار خط!

این هوای دم کرده را کنار زدم!بوسه های خاک گرفته را از پستو بیرون آوردم و یافتم! آری ...در آسمان آبی به دنبالش می گشتم و در زمین پیدایش کردم..آن ناجی..آن بیقرار..آن انتظار..آن دیدار..آن توقف..آن دو دلی -مرا به وصال رساند..

بر شانه هایش از این چهار خط هیچ و هیچ اثری نبود چرا که او این را در قلب خود به شیار کشیده است...

نه اینکه از این خسته ناگریز--نه اینکه از رنجی که برده ام و می برم بگویم که برای آنکه از خود جمله ای به یادگار بگذارم می گویم:

"قشنگ نازنین من که تو باشی-دیگر از هیچ نگاه هراسانی هراس ندارم و دیگر از این همه هیچ مکرر نمی شوم و ذل قشنگ دوست داشتن را سر مشق دل هایمان می کنم..

همه و هر چه هست و نیست از توست..بی نفس تو-من هیچم.اگر صدائی و نفسی هست-اگر قلب و دلی هست -از توست..

با تو ای پرستوی من-من از پرواز بی نیازم..تو عشق زمینی من هستی که همیشه دنبالش بودم و دیگر چشم به آسمان نمی اندوزم..چرا که دلت به وسعت آسمانهاست ..آنجا که باید از خورشیدش گرمای محبت را گرفت..از مهتابش نوری در تاریکی و از ستاره هایش رخشندگی...

بگذار به تو سلام کنم..."

بهترین باش!

اگر نمی توانی بلوطی بر فراز تپه ای باشی

بوته ای در دامنه باش

ولی بهترین بوته ای باش که در کنار راه می روید

اگر نمی توانی درخت باشی بوته باش

اگر نمی توانی بوته ای باشی علف کوچکی باش

چشم انداز کنار شاه راهی را شادمانه تر کن

اگر نمی توانی نهنگ باشی فقط یک ماهی کوچک باش

ولی بازیگوش ترین ماهی دریاچه

همه ما را ناخدا نمی کنند ملوان هم می توان بود

در این دنیا برای همه ی ما کاری هست

کار های بزرگ کار های کمی کوچک

و آنچه که وظیفه ماست چندان دور از دسترس نیست

اگر نمی توانی شاه راه باشی کوره راه باش

اگر نمی توانی خورشید باشی ستاره باش

با بردن و باختن اندازه ات نمی گیرند

هر آنچه که هستی بهترین باش

بیگانه گیم ده از این عشق

مرا باخود رها کرد این عشق

مرا باخودجداخواند.......مرا در خود جدال ساخت

اگر سازد مرا درخود دوباره...............به بدنامی یادش کنم هرگاه

جانی شکسته دارم از دوستی گریزان

در باورم نگنجد بیداد از عزیزان

و آیا ستیز جویان با دشمان ستیزند؟

آیا برادرانی با یکدگر ستیزان ؟

آه آن امیدها کو؟چون صبح نو شکفته

تا حال من ببینند در شام برگریزان

از جور دوست هر چند از پا فتادگانیم

ما را از این گذرگاه ای عشق بر مخیزان

behnam-r — Thu, 22 Jun 2006 06:08:01 GMT

من ديديم قلبي عشق گدايي ميكرد
شايد گلي پژمرده باشد
...شايد
لذتي بود در تبسم
لذتي بود در استشمام بهار
لذتي بود در لمس گلبرگ بنفشه
لذتي بود در نگاهي ، ژرف ، ژرفتر از ايمان
به آسمان
لذتي بود در درك سياهي شب
لذتي بود در هم صحبتي شقايق
لذتي هست ... آري ، لذتي
عابرهاي خيابان دل را صدا كنيد ، آرام
بگوييد دلم تنگ شده
بگوييد ، دلم براي يك لبخند ، براي يك صدا ، تنگ شده
بگوييد دلم براي ناله ي ساز ، عشوه رز ، لبخند بهار نارنج
براي استواري سپيدار ، براي آواز رود
دلم براي زندگي تنگ شده
بگوييد ، بگوييد
آرزوي عابران خيابان دل ، تن تقدير را ميلرزاند
بگوييدشان
كسي در شب ، صدايشان ميكرد

الهی تا با تو آشنا شدم از خلق جدا شدم و در هر دو جهان شیدا شدم .

الهی ! یاد تو در میان دل و زبان است و ومهر تو میان سر و جان

الهی خود را از همه به تو وابستم

behnam-r — Wed, 03 May 2006 12:51:08 GMT

تو را من زهر شيرين خوانم ای ع ش ق

که نامی خوشتر از اينت ندانم

وگر هر لحظه رنگی تازه گيری

به غير از زهر شيرينت نخوانم

تو زهری زهر گرم سينه سوزی

تو شيرينی که شور هستی از تست

شراب جام خورشيدی که جان را

نشاط از تو غم از تو مستی از تست

به آسانی مرا از من ربودی

درون کوره غم آزمودی

دلت آخر به سرگردانيم سوخت

نگاهم را به زيبايی گشودی

بسی گفتند دل از عشق برگير

که نيرنگ است و افسون است و جادوست

ولی ما دل به او بستيم و ديديم

که اين زهر است اما نوشداروست

چه غم دارم که اين زهر تب آلود

تنم را در جدايی می گدازد

از اين شادم که در هنگامه مرگ

غمی شيرين دلم را می نوازد

اگر مرگم به نامردی نگيرد

مرا مهر تو در دل جاودانيست

و گر عمرم به ناکامی سر آيد

تو را دارم که مرگم زندگانيست

عاشقی يعنی تحمل نه شکايت نه گله

اگه حتی بينمون باشه يه دنيا فاصله

behnam-r — Wed, 03 May 2006 12:47:59 GMT

غروبها...

غروبها که میرسد دلم چه تنگ می شود

اگر چه با غروبها جهان قشنگ می شود

دلم هوای سنگری به شکل عشق میکند

وجبهه ای که شعرها در آن تفنگ میشود

من احتمال می دهم در این غروب سرخ رنگ

میان ما وابرها دوباره جنگ میشود

بیا کنار پنجره به آسمان نگاه کن

ببین که رنگ آبی اش چه سرخ رنگ میشود

همیشه در غروبها من و تو گریه می کنیم

وشیشه های بغض ما اسیر سنگ می شود

پس از تو این غروبها برای من قشنگ نیست

بیا که با تو این غروب کمی قشنگ میشود

behnam-r — Thu, 16 Mar 2006 13:51:50 GMT

تا که .........

تاكه بوديم نبوديم كسي كشت ما راغم بي هم نفسي

تاكه مرديم همه يار شدند تاكه خفتيم همه بيدارشدند

قدر اينه بدانيدتاهست نه دران وقت كه افتاد شكست

بی تو باغ شعرهایــــــــــم بی گل است گل نشسته در فــــــــــراغ بلبل است

ای که وصف عشق نابت مشکل است بی تو این دریای غم بـی ساحل است

بال پروازم شکست ای آسمــــــــــان ! ای تو آب و ای تو هم آیینــــــــــــه ام

ای تو یار و همدم دیرینه ام گرچه بی تو من غریب و خستــــه ام

عهد با تو تا قیامـــت بسته ام ای که همراز شقــــــــــــایق بوده ای

عشق من،ای عشق آتش زاد من! ای حدیث درد من فریــــــــــــــاد من!

ای کاش فاصله ها آنقدر کمرنگ می شدند که عشق در زیر پرتو رنگارنگ

سخن جلوه ای دوباره یابد،اگر امروز با نگاه مهربانت به نگاهم خیره

نشوی برای فردا امیدی نخواهم داشت .

سحر به یاد تو و برای تو دفتر شعرم را می گشایم و برایت می نویسم.

تا لبخند بر روی لب هاست،زندگی باید کرد،باید دریچهُ قلب را به سوی شقایق ها و یاس ها گشود.تلخ یا شیرین،سهل یا دشوارباید زندگی کرد،باید شادمانی را به زیر سقف ها آورد وعطش عشق و شوق به حیات را در دل ها ایجاد کرد.

زندگی یعنی چه؟؟!!

یعنی اسب هستی تاختن

در کنار تن به روح خویش پرداختن

بر توکل تکیه کردن با تمام سعی خویش

بر خدا پیوستن و غیر از خدا نشناختن

سوختن در آفتاب شعله بار رنج ها

در میان کوره های امتحان بگداختن

شمع وحدت در شبستان وجود افروختن

پرچم توحید را بر قله ها افروختن

رفتن و رفتن زمرز عشق تا اوج کمال

از نهالی بوستان و زقطره دریا ساختن

و سکوت آخر گفتن است.

آنقدر سکوت خواهم کرد تا خود سکوت شرم کند و بشکند .

و آنگاه" عشق" دوباره از تللو آن زنده شود .

behnam-r — Sat, 04 Mar 2006 12:38:02 GMT

از جنس اسمون

به من گفتی که دل دریا کن ای دوست همه دریا از ان ما کن ای دوست دلم دریا شد و داد م به د ستت مکش دریا به خون پروا کن ای دوست

behnam-r — Sat, 04 Mar 2006 12:36:20 GMT

you is my love

i are a lover